ناگفتههایی از جنس اتحاد و انسجام
اسم ما را در لیست جاودانهها بنویس
مجید یوسفی

طرح چهره بچههای گلآقایی
1
- کاری از گلپسر
برچسب

گلآقا رفت؛ برای دومین بار
یادداشتِ مدیرمسئول
اعتمادی نیست بر کار جهان
بلکه بر گردون و گردان نیز هم
● بالاخره دست تقدیر و بازی روزگار، کرد آنچه باید میکرد. بالاخره مجلهی بچههای ایران تعطیل شد. مجلهای که شاید بیشتر ماها از بچگی باهاش بزرگ شدیم، شادیهامون و خوشحالیهامون و همهی طراوت وجودمون رو مدیوناش هستیم و همیشه برای خریدناش باید کلّی بابا و مامان رو راضی میکردیم تا برامون بخرناش.
آه! عالم بچگی هم عالمی است؛ امّا حیف که این عالم به سرعت جای خودش رو به جوانی میدهد.
از وقتی که بچهها...گلآقا تعطیل شده، دیگه اون رمق همیشگی را ندارم و خیلی وقت بود که دلم میخواست برای تعطیلی مجله بچهها...گلآقا بنویسم. بالاخره غم از دست دادن یار دیرینه ما و همصحبت بچههای امروز، برای همه سخت و طاقتفرسا ست و همهی ما بچهها و جوانها و نوجوانها میدانیم که توی این مجله حرف دلمان زده میشد و میتوانستیم با این مجله ابراز وجود بکنیم و بگیم: ما هم هستیم و در این کره خاکی نفس میکشیم.
امّا بیاهمیتی به مجلهی بچهها باعث شد، همگیمان تا پایان عمر، داغ از دستدادن این مجله بر دلمان بماند و حسرت نبودناش را بخوریم.
بچهها...گلآقا تعطیل شد، امّا ما که نباید خاموش باشیم. همهی بچههای گلآقا و کسانیکه میخواهند روشنایی وجودشان را با بقیه تقسیم کنند، میتوانند با سنگ پا همکاری کنند و با بقیه بچههای قدیمی گلآقایی متحد شوند تا در شادیهایمان در کنار هم باشیم. تا کمی غم فراغ بچهها...گلآقا را کمتر احساس کنیم.
به امید روزی که سنگ پا هم در لیست جاودانهها قرار گیرد.
لینک مطلب (164) | شماره مجله ,
(14 , ) | نظرات ()
تبلیغات